|
 Samuray,
eski Japonya'da soylu asker sınıfı için kullanılan bir
terimdi. Samuray, eski Japoncada 'hizmet etmek' manasına
gelen saburau kelimesinden türemiştir.
Savaş, Japon kültüründe
önemli bir yer teşkil eder. Ülkenin önemli klanları
birbirleriyle pek çok kez karşı karşıya gelmiştir.
Japon topraklarının sadece
%20'sinin tarıma elverişli oluşu, toprak kavgasını
doğurmuştur. Toprak savaşları da hem ruhsal, hem de fiziksel
gelişim ve mücadele yöntemlerini gerektirdiğinden,
Samurayların gelişimi de bu olguya dayalıdır.
M.Ö. 660'da Ölümsüz Savaşçı
adıyla bilinen Jimmu Tenno, bir kabilenin başına geçti.
Tenno ve kabilesi Yamato bölgesine yerleştiler. Yamato klanı
Asya'ya çeşitli seferler düzenledi. Kore ve Çin'in kültürel
zenginliklerinden, teknolojilerinden ve savaş sanatlarından
etkilendiler.
İmparator Keiko, tarihte "Shogun"
unvanını taşıyan ilk kişi oldu. Bir nevi generallik rütbesi
gibi de anlaşılabilecek Shogun unvanı, Keiko'nun savaş
sanatlarında geldiği üst noktayı da belirliyordu. Onun oğlu
Prens Yamato da savaş sanatları konusunda çok yetenekliydi.
Korkusuz, güçlü, gözüpek bir genç olarak tanındı ve
Samuraylık anlayışında bir örnek teşkil etti.
Samuraylar "buşido"
anlayışını temel almıştır. Buşido, "Savaşçının Yolu"
anlamına gelir. Buşido felsefesinde korkunun yeri yoktur.
Samuray, ölüm korkusunu yenmiş kişidir. Bu, dinginlik
kazandırır ve efendiye sadakat sağlardı.
9.-12. yüzyıllar arasında
samuraylar bir sınıf haline geldi. İki adla anılırlardı:
Samuray (şövalye), Buşi (savaşçılar). Bu insanların bir
kısmı yönetici sınıflara bağlıydılar. Bir kısmı ise para
karşılığı savaşırlardı. Samuraylar, feodal derebeylerine (Daimyo)
bütünüyle bağlıydılar. Hizmetlerinin karşılığında mevki ve
arazi alırlardı. Daimyo'lar, Samurayları daha fazla arazi
kazanmak ve gücünü arttırmak için kullanırlardı.
Samuraylar, at üstünde,
yaya, silahlı, silahsız dövüş konusunda eğitilmişlerdi. Ok
da kullanırlardı. Ancak, 13. yüzyılda Moğol savaşları
yaşandıktan sonra, Samurayların kılıç kullanımı ağırlık
kazandı. Hatta mızrak ve naginata denen ucu kılıç şekilli
mızraklar kullanmaya başladılar.
Samurayların iki kılıcı
olurdu. Uzun kılıç daito-katana, kısa kılıç shoto-wakizashi'ydi.
Ayrıca tanto adı verilen bıçaklara sahiptiler. Samuraylar
çoğunlukla kılıçlarına isim (mei) verirler ve onların ruhuna
inanırlardı. Çift kılıç taşıma ve kullanmaya daisho denirdi.
1605 yılında Japonya'nın
gelmiş geçmiş en ünlü samurayı Miyamoto Musaşi, savaşçı
yetiştirmek için bir okul açtı. 30 yaşına gelmeden 60'ın
üzerinde kılıç dövüşünden galip çıkmayı başaran bu usta,
yıllarca kendi okulunda dersler verdi. 1615 yılında bir
başka tanınmış Samuray, Tokugawa Ieyasu, samuraylık hakkında
bir kitap yazdı ve Samurayların barış zamanı yaşam biçimleri
konusunda çeşitli bilgiler verdi.
Samuray geleneği, 1876
yılında İmparator Meiji tarafından ortadan kaldırıldı. Kılıç
taşıma kanunlarını değiştiren Meiji, Samuraylığı tarihe
karıştırdı. Ancak ve ancak imparatorluk ordusunda bazı
rütbeli subaylar tören amaçlı kılıçlar taşırdı. 20 yüzyılda
kılıç tekrar serbestleşti ancak askeri kullanım dışında
sportif gelişim için kullanılmayha başlandı. 2. Dünya
Savaşı'ndan da hatırlanacağı gibi tüm rütbeliler, hatta
kamikaze pilotları da kılıçlıydı. Bushi öğretisinde, hece
olarak geçen shi ibaresinin aynı zamanda ölüm demek olduğunu
hatırlatalım. Yani, bir nevi bushidoka ölüm korkusunu yenmiş
kişidir.
Bu dönem öncesinde
efendisiz kalan samuraylar, yani roninler zamanla ya isyan
ederek öldürüldü ya da kılıçlarıyla seppuku/harakiri yaparak
intihar ettiler.
--- Samurai Silahları
---
UCHİGATANA KATANA
Katana bir çeşit Japon
kılıcıdır (nihonto) Daito diye adlandırılan uzun kılıçlar
içinde sınıflandırılır. Bir kılıcın bu sınıf içinde
olabilmesi için 60 cm den uzun olması gerekmektedir. Tipik
eğimi, inceliği, iki elle tutulabilen uzun kabzası (tsuka)
ve efsanevi keskinliği ile tanınır. Feodal Japonya döneminde
sadece üst düzey savaşçılar tarafından kullanılırdı.
Wakizashi yani kısa kılıcı ise tüccarlar ve memur sınıfı
kullanabiliyordu. İki kılıcı (daisho) yani kısa ve uzun
kılıçları taşıyabilme hakkı sadece üst düzey samuraylarındı.
Tamahagane adı verilen özel bir Japon çeliğinden yapılır.
Barış dönemi kullanılmayan katana "koshirae" ismini alır.
Savaş dönemi katana bele sağa bakacak şekilde takılırken
barış dönemi koshirae kabzası (tsuka) sola doğru bakacak
şekilde kuşanılır. Heian - Edo döneminde Uchi-Gatana (ya da
uchikatana) olarak adlandırılan katana daha uzun bıçağı ve
hafifliği ile savaş alanlarında özellikle at sırtında çok
kullanışlıydı.
Aşağıda "maru katana"
WAKİZASHİ VE TANTO
Wakizashi: Sho-to, Japonca
kısa anlamına gelen ve içinde tanto nunda bulunduğu kısa
kılıç sınıfındadır. Yan silah anlamındadır. Kodachiden ve
katanadan kısadır. Samuraylar savaşlarda katanayı kesme için
kullanırlarken Wakizashi yi savunma veya saplama amacıyla
kullanırlardı. Yardımcı silah olarak kullanılan Wakizashi
düşman infazlarında ve seppuku için kullanılırdı.
Bazı kılıç üstadları her
ikisini birden kullanmayı tercih ederken özellikle bu iki
kılıcı kullanan "Miyomoto Musashi" Wakizashi yi rakibine
fırlatmasıyla da ün kazanmıştır. Sadece samuray sınıfının
kuşanabildiği Katana ve Wakisazhi ikilisine Daisho denirdi.
Samuraylar bir mekana girdiklerinde katana yı çıkartırlar
Vakizashi yi ise uyuyana kadar bellerinden çıkartmazlardı.
Tanto Japon bıçağı ya da
kamasıdır. Değişik şekil ve ebatlarda çeşitleri vardır.
Kozuka ve kogai: Katana aksesuarları sayılan kozuka ve kogai
ikilisi tsuba daki deliklerden kın içine girerler. Kozuka
bir çeşit mini tantodur. Kogai ise "kanzashi" adı da verilen
geleneksel saç tokasıdır. Bunun yanı sıra Waribashi (Wari-kogai)
adı verilen kogai ye benzeyen fakat iki parça olan bir diğer
aksesuarda yemek çubuğu olarak kullanılırdı.
TACHİ,NODACHİ VE
ODACHİ
Tachi: Katanadan daha uzun
olan tachi 78 cm den törensel amaçlı kullanılan 3 metrelik
boylara kadar uzanır. Daha çok at üstündeki savaşçılar
tarafından yerdeki savaşçılara karşı kullanılırdı. Yaya
olarak hantal ve kullanışsız kalan tachi yerine daha sonra
biraz daha kısa olan uchikatana ve Moğol istilası sırasında
da katana geliştirilmiştir. Tachi Katananın aksine keskin
kısmı aşağı gelecek şekilde bele asılır.
Kodachi: Kısa tachi ye
verilen isimdir. uzunluğu wakizashi kadardır. Genellikle
wakizashi ile kodachi aynı şekilde kullanılır.
Odachi: Büyük, heybetli
kılıç anlamına gelen odachi ortalama uzunluğu 165-175 cm
olup savaş alanlarında yakın dövüşlerde değil tachi gibi at
sırtında kullanılırdı. odachi ayırca dinsel anlamlar
taşımakta olup törenlerde de kullanılırdı.
Nodachi: Kabza boyu 30-33
cm olan nodachi tachiden daha uzun odachiden daha kısadır.
Savaş alanlarında piyadeler tarafından atlı askerlere karşı
kullanılır. Nodachi barış zamanlarında statü sembolü olarak
sırta çapraz olarak aslıp taşınırdı.
NODACHİ
SHİRASAYA
Shirasaya: Shirasaya "beyaz
kın" anlamına gelmektedir. Barış döneminde bıçağı saklamak,
korumak ve sergilemek amacı taşır. Üzerinde yapımcının
bilgileri olan ahşap sade bir kın ve tsuka ile
donatılmıştır.
SHİN GUNTO
Shin Gunto: 19. yy. sonrası
Japonya Kanagawa anlaşmasıyla dış dünyaya açılmıştı. Meiji
dönemini takiben başlayan modernleşme süreci ardından
Hayitoreyi döneminde kılıç taşımanın yasaklanmasıyla Japonya
da kılıç ve kılıç ustalığı karanlık bir döneme girdi. 20 yy.
başlarında askerlerin ve polislerin kılıç ihtiyacı ortaya
çıkınca kılıç yapımı tekrar gündeme geldi. Bu dönemde seri
olarak üretilen shin gunto katanalar işçilik bakımından
zayıfta olsa kılıç yapım geleneğinin devamını sağlamıştı. O
dönemin en bilindik guntosu subayların taşıdığı tip 95 adı
verilen guntoydu.
Bize başvurun:
mail: aikido@aikiantalya.com
Msn: aikidotr@hotmail.com Tel:+90 242 321 66 88 Gsm:+90 544
644 44 95 |
